Een groot aantal studenten haken af na de eerste maand, na het eerste semester, na het eerste jaar en sommigen haken niet af, maar komen in hun laatste jaar tot de vaststelling dat ze eigenlijk niets van hun vak afweten en er ook niet in geïnteresseerd zijn. En dan vraag je je natuurlijk af hoe zoiets mogelijk is, terwijl het een voorrecht is om te mogen studeren.

Wel ik denk dat de grootste oorzaak, de ongezonde druk is om te gaan verder studeren. Die druk komt uit verschillende hoeken: je ouders, je middelbare school, je vrienden, je familie. En ze bedoelen het allemaal goed, want ze willen niets liever dan dat je je kwaliteiten gaat gebruiken en dat je een goede job mag vinden. Alleen is er dan vaak iets fout met de motivatie. Je kiest een richting omdat je toch maar iets moet kiezen,  omdat je er later een goed betaalde job door kan krijgen of om nog een andere reden, maar eigenlijk heb je geen flauw idee waar je naartoe wilt met je diploma.

Ik ken studenten waarvan ik weet dat ze intrinsiek gemotiveerd zijn, het doet er niet toe wie ze hebben als lesgever, hoe hard ze ervoor moeten werken, hoeveel tijd het hen kost en het belangrijkste is ook niet hoe hoog hun punten zijn. Het belangrijkste is dat ze hun vak leren en erin groeien en goed worden in hun vak. En dat is motivatie die uit jezelf komt en niet kan groeien uit ongezonde druk van buitenaf.

Ik weet hoeveel studenten het moeilijk hebben om tot een juiste studiekeuze  te komen, maar misschien is dat gewoon omdat het nog te vroeg is om tot die keuze te komen. Ga er eens een jaar tussenuit om over je leven na te denken en waar je jezelf ziet over tien jaar. Misschien wil je graag werk doen waarvoor je helemaal geen diploma nodig hebt, en misschien wil je pas later gaan studeren, het is allemaal mogelijk. Het is moeilijker om te beginnen studeren eens je getrouwd bent en kinderen hebt, maar moeilijk gaat ook. Wat ik wil zeggen is: bezind eer ge begint!